EURO CC 2018

Verslag EURO CC 2018 in Avignon.

 

27 April

 

Onze reis naar Avignon om deel te nemen aan het 41Ste EUROCC begon in Mariembourg aan Brasserie des Fagnes waar we bij een lekkere maaltijd de meeste deelnemers mochten begroetten.

Via toeristische wegen trokken we dan in 5 dagen naar de stad van de bekende “Pont d’Avignon”.

Onderweg konden we van de 4 seizoenen genieten, neen niet die van Antonio Vivaldi, maar van regen, sneeuw, mist en zomerse warmte.

In Avignon zelf maakten we dan kennis met de Mistral en dat gedurende 3 dagen.

 

Een overzicht van de heenreis, ter plaatse en terugreis van enkelen.

 

28 april

 

 

 

We vertrekken richting Suippes en wandelen eerst naar de kerk die buiten het heel mooie orgel weinig te bieden heeft. Verscholen achter de kerk is er een Museum over WO I.

Een klein maar mooi en verzorgd museum en dat is een aanrader.

 

Na dit bezoek rijden we verder maar het weer slaat om en we krijgen veel regen te verwerken.

Tegen dat we in Les Riceys zijn klaart het wat op en dat geeft ons de kans om een dorpswandeling te maken en daarna nog wat buiten te zitten.

 

Het is erg fris maar met een vest aan lukt het wel om het gezellig te maken.

 

29 April

 

 

Na een natte nacht trekken we verder zuidwaarts.

We brengen onderweg een bezoek aan de abdij van Fontenay waar we met gids een rondleiding doen. Echt een prachtige abdij.

 

Na de middag een bezoek aan de tempel van de 1000 Boeddha’s in de Morvan. De wandschilderingen en Boeddhabeelden zijn overweldigend.

Deze Boeddhistische gemeenschap is officieel erkend door de Franse staat.

 

We vinden allen een slaapplaats in Digoin en maken ons dan maar klaar voor een vroege nachtrust want morgen zal het vroeg dag zijn.

 

30 April

 

We moeten zeker op tijd in Estivareilles zijn want daar hebben we om 11 uur een bezoek aan het bedrijf “EnduiPaint”. Dit is Hugo zijn stokpaardje en hij is dus ook onze tolk . We mogen op het domein van de fabriek overnachten en omdat het bezoek aan het museum van de petanqueballen niet kon doorgaan organiseren we hier dan maar voor ons allen een avond met “pain saucisses”

 

1 mei

 

’s Morgens wakker worden met regen die echter overgaat in natte sneeuw is maar akelig op deze tijd van het jaar.

We zitten hier dan hier dan ook wel op 1 000 meter hoogte. Het wordt echt een slechte dag met sneeuw, regen en mist.. Toch stoppen we nog voor een bezoek aan Rochecolombe en Balazuc.

 

Het eerste is niet speciaal maar Balazuc is een prachtig bergdorpje, de moeite om door de steile steegjes te slenteren maar spijtig dat regen en kou spelbreker zijn.

 

De warme koffie die we nadien dronken deed echt deugd!!.

 

Eenmaal terug op de hoofdweg rijden we naar onze eindbestemming en dat is nu Saint Alban-Auriolles.

 

2 mei

 

Vandaag de laatste trip naar Avignon en we volgen vanaf Vallon Pont d’Arc de “Gorge de l ‘Ardèche”. Op verschillende plaatsen langs deze kloof blijven we even staan om foto’s te nemen en van de prachtige uitzichten te genieten.

Het is klimmen met veel haarspeldbochten en in de diepte stroomt de Ardèche maar deze rit is echt om van te genieten.

 

Met spijt laten we deze mooie route achter ons want nu dalen we en hebben platte wegen tot in Avignon.

 

De bordjes die naar het EUROCC verwijzen zijn echt klein maar toch brengen die ons tot Parc des Expositions en we worden direct naar onze plaatsen geleid.

We staan hier veel veiliger dan in Léon want hier kan iedereen in geval van nood weg.

Tegen 19 uur gaan we naar de openingsreceptie maar het is op zijn Frans en dus loopt het wel uit. De hapjes zijn wel lekker, de wijn iets minder maar een gegeven paard mag men niet in de bek kijken zeker!!!!!

 

De mistral speelt ons nog steeds parten, de motorhomes schudden van links naar rechts en we moeten erg goed opletten als we buiten gaan of de deur ligt bij de buren!

 

3 mei

 

Om 10 uur is er de officiële openingsceremonie en dat viel mee.

De burgemeester van de stad Avignon deed een kort woordje maar de voorzitster van de FICM is blijkbaar haar roots vergeten. Italianen, Spanjaarden, Engelsen, Grieken die er elk met amper een 10 tal wagens waren werden welkom geheten, wij Vlamingen met 20 wagens werden niet vernoemd en dat terwijl Rose-Marie Delanoy van Vlaamse afkomst is.

 

Na de middag werden we met bussen naar Avignon gebracht waar “ Alexia” een Nederlands sprekende gidse ons begeleidde door deze toch wel mooie zuiderse stad.

Niet naar de bekende brug of naar het pauselijke paleis want dat staat zaterdag op ons programma.

De avond receptie om 19 uur was een geweldige chaos. Aanschuiven terwijl er met de ellebogen gewerkt werd.

We konden amper 2 stukjes koek bemachtigen en een klein beetje wijn. We trokken dan maar naar de motorhomes en bespraken het schema van de volgende dag.

 

Om 21 uur volgde er nog een show van een folkloregroep “Gitano Family” met zwoele zigeunermuziek en danseressen.

 

4 mei

 

Tijdens deze vrije dag gingen we allen met de shuttle naar de stad om op eigen kracht op ontdekking te gaan.

We bezochten o.a. het museum Requien en het museum du Roure. Het eerste museum ging vooral over de stad en enkele bekendheden maar het 2de was echt over de streek, de Provence. Hier zijn massa’s opgezette dieren te zien en evenveel fossielen die in de streek werden gevonden.

Daarna slenterden we door de nauwe straatjes om op de Place Jeruzalem in een restaurantje iets te gaan eten. Onderweg werden ook souvenirtjes aangekocht voor thuis.

 

Na het eten dwaalden we af naar de Rue des Teinturiers, een prachtig straatje langs een rivierarm, echt een mooi en typisch straatje, echt pittoresk. Rond 15 uur namen we dan de bus terug naar de parking waar we moe maar redelijk voldaan even rust namen.

 

Om 17 uur mochten we bij Anne en Stefaan om een hapje en een drankje, dit ter gelegenheid van hun 22 jaar huwelijk. Hugo en Rudy waren “pater” van dienst om het vierende paar te dopen, uiteraard ging dat gepaard met gelach van de omstaanders die onze rituelen niet kennen en de paters bezig wilden zien.

 

Om 19 uur verhuisden we onze tafels voor het aperitief van de clubs en dat was zoals altijd een drukke bedoening. Ieder land stuurde zijn vertegenwoordiging en zo werden er vele internationale contacten gelegd. Nadien als de drukte ging liggen, trokken we ons terug tussen onze eigen wagens om er een klein feestje verder te zetten.

 

5 mei

 

Al om 8.30 uur moesten we klaar staan aan de bus voor een dagtrip naar en in Avignon.

Onze Nederlandstalige gidse Alexia stond ons al op te wachten en die kent er wat van. Ze is een bijzonder goede gids, verteld met volle expressie en durft zelfs voor ons te zingen. Ze leidde ons nogmaals door de stad langs vele kleine steegjes, maar nu kregen we van haar veel uitleg en haar gedrevenheid maakte de wandeling heel boeiend.

 

Op de middag zochten we een restaurantje en rond twee uur stond ze ons weer op Place d’Horloge op te wachten.

 

Nu gingen we eerst naar de alom bekende “Pont d’ Avignon, of Pont Bénezet”. Op de brug moesten we van haar samen het oh zo bekende lied “Sur le Pont d’Avignon” zingen en dansen. Iedereen deed mee, ze maakte er iets leuks van en we werden er allemaal vrolijk van.

 

Als laatste nog een bezoek aan het alom gekende “Palais des Papes” Het werd gebouwd in de XIVde eeuw en bewoond door zeven opeenvolgende pausen die Rome verlaten hadden. Het is het grootste gotische paleis van Europa. Ze bracht ons terug naar de bussen waar we haar dankten voor de 2 dagen van prachtige en leerrijke rondleidingen.

 

Terug op de parking was het eerst een beetje rusten van deze toch wel vermoeiende dag maar er wachtte ons nog het galadiner en we waren snel opgefrist.

Het eten smaakte voortreffelijk. Nadien was de ambiance echt top want de Vlamingen met Hugo en Philippe op kop, brachten er de sfeer is.

 

De orkestleider vond het ook geweldig dat er op deze prachtige tonen luidop werd meegezongen, er werd gedanst van de ene tafel naar de andere via een door ons georganiseerde polonaise.

 

6 mei

 

Onze laatste dag. Gehuld in de gepaste kledij, blauwe broek en blauwe trui-T-shirt of blouse en daarover de hesjes van LNMC, sloten we aan in de stoet om naar de sluitingsceremonie te gaan. Philippe had zijn kleine maar sterke geluidsinstallatie mee en speelde hiermee de nodige ambiance muziek, terwijl wij duchtig meezongen.

Er kwamen er velen van ons foto’s nemen en filmen omdat het er zo gezellig aan toe ging.

Bij het binnengaan van de zaal speelde hij de Brabançonne en dat was voor alle Belgen geschikt. Een plaatselijke volksdansgroep zorgde nog voor een extra afsluiter.

Na de afscheidsceremonie namen we afscheid van onze vrienden die de verlenging meededen en met 6 wagens trokken we richting Montélimar.

 

We hadden tijd. Ondertussen was het ook erg warm geworden. Dus onze geplande bezoeken konden nog ruimschoots doorgaan.

 

Het eerste bezoek was aan het museum van de legendarische “Route National 7” waar zelfs een bekendheid als Charles Trenet een lied over zong.

 

Even later dan in Montélimar bezochten we het nougat museum.

Deze lekkernij is typisch van hier en de nodige aankopen gebeurden dan natuurlijk ook. Hier namen we afscheid van Geert en Tamara die huiswaarts moesten.

 

Eenmaal op de parking voor de nacht geraakten we met de nodige manoeuvres, en met de goodwill van sommige eerder aangekomen motorhomerijders, toch aan een plaatsje met een beetje schaduw.

 

De avond was gewoon super want iedereen haalde zijn barbecue boven en alle restjes werden onder elkaar verdeeld en samen opgegeten. Een eerste terugkeerdag met een wel heel mooi einde.

 

7 mei

 

We gaan eerst inkopen doen in een plaatselijke super U en daar wordt afgesproken om ’s avonds hamburgers te maken, iedereen is direct akkoord, dan trekken we richting Hauterives naar het imposante bouwwerk van Facteur Cheval.

 

Op de grote parking vinden we gemakkelijk een plaatsje om samen te staan en eens goed geïnstalleerd wandelen we naar “Palais Ideal”. Dat is werkelijk een unicum zoals dat gebouwd is en als je dan zelfs in het Nederlands de uitleg leest begrijp je pas echt wat die man bezield heeft dit levenswerk te verwezenlijken.

 

Het was bijzonder warm en alle ramen stonden open om een beetje koelte te hebben. Het werd dan ook een barbecue aan de lopende meter. De hamburgers smaakten voortreffelijk.

Het was een bijzonder gezellige avond en ondertussen waren de motorhomes afgekoeld om toch wat frisser te kunnen slapen.

 

8 mei

 

Onze eerste halte ’s anderendaags is Crémieu een middeleeuws stadje waar we onder een brandende zon wandelen in het oudste gedeelte.

Daar hebben we echter wat tegenslag want de rondleiding door de plaatselijke brouwerij is pas vanaf 16 uur. De oude overdekte markt biedt dan wat verkoeling en ook de binnenkoer van het klooster is te bezoeken.

Van hier af rijden we verder naar ons einddoel in Meximieu.

Hier doen we een wandeling naar het pittoreske dorpje Pérouges. Dreigende onweerswolken komen opzetten.

 

Het lukt om tijdig terug aan de motorhomes te zijn maar buiten wat regen worden we van meer onheil gespaard.

 

9 mei

 

Een rustige dag rijden tot aan de waterval van de Hérison. Daar is het een wandeling van +/- 600 meter naar beneden en zien we de waterval. Een groot deel van ons gezelschap wandelt achter de waterval door naar de andere kant.

Wij op ons beurt zoeken in de buurt een terrasje en genieten er van koffie, taart of een goeie crème glacé.

 

Mouthe wordt onze eindbestemming voor vandaag. Even tot aan de kerk wandelen voor een bezoekje en dan zetten we de stoeltjes buiten en aperitieven we gewoon allemaal samen tot het etenstijd is.

 

Het weer wordt weer eens de spelbreker, we horen de donder komen met het gevolg dat we een onweer te verwerken krijgen. Helemaal niet erg, het stof is weer eens geblust.

 

10 mei

 

Met regen de dag beginnen zet een domper op de stemming. En de voorspellingen geven regen voor de ganse dag.

We hebben vandaag amper 70 km te rijden tot Villers-sur-Lac waar we gepland hebben om een boottocht en een wandeling te doen.

Onderweg zien we een bord naar een ”grotkapel” en die gaan we bezoeken, niet zo groot maar het is tenminste binnen en niet in de gietende regen, maar wel de moeite om er even binnen te wippen. In Villers boeken we onmiddellijk voor de boottocht op de Doubs; gelukkig kunnen we binnen achter het glas zitten.

 

We zijn ondanks het slechte weer niet alleen en het is zo’n 40 minuten varen met als linkeroever Frankrijk en rechteroever Zwitserland, eenmaal aangemeerd staat ons nog een stevige wandeling te wachten tot aan de waterval van de Doubs.

We trappen op onze adem maar het is de wandeling waard. Naar beneden wandelen gaat ons beter af. We nemen de boot van 4 uur terug naar Villers maken nog een korte wandeling in het dorp maar daar is niets te beleven.

Op de parking doen we nog een bbc maar de kou doet ons rap naar binnen gaan.

 

11 mei

 

Weer een dag om de nodige kilometers te doen. We stoppen in Sochaux waar we het Peugeotmuseum gaan bezoeken. Het is middag maar kunnen er in hun restaurant een warme maaltijd eten en dat doen we dan eerst. Dan trekt iedereen in het prachtige museum rond op eigen tempo.

 

De rariteiten blijken wel onbekend voor velen want Peugeot was veel meer dan alleen maar auto’s. Zo hebben die ook fietsen, motoren en kleine vrachtwagens gemaakt. Maar het rare is dat er zelfs peper/zoutvaatjes bestaan, koffiemolens, wasmachines, radio’s, beitels, boormachines, kortom alles en nog wat hebben die in hun gamma gehad.

 

We besluiten om nog wat extra kilometers te doen tot in Millery waar we met een beetje goede wil allemaal een plaatsje vinden. Het is warmer geworden en aan de Moezel is het gezellig, sommige eten dan ook buiten aan de oever. Maar in de luwte van de avond gaan we nog met z’n allen in het rond zitten op deze laatste avond en een beetje nakaarten over deze toch wel prachtige fabuleuze reis.

 

Morgen nemen we van mekaar afscheid en rijden gewoon via Luxemburg naar huis.

 

Het is gewoon prachtig geweest.

 

Verslag: Erna & Rudy